Het chauffeurstekort is terug in het nieuws. De internationale brancheorganisatie IRU meldt een tekort van 13 procent in Europa, goed voor zo'n 502.000 onvervulde plekken. Grote cijfers, die makkelijk een gevoel van acute crisis oproepen.
Voor de eigen rijder is een nuchter beeld belangrijker dan een alarmbel. Want de diagnose bepaalt de oplossing. En een verkeerde diagnose leidt tot medicijnen die de kleine ondernemer eerder pijn doen dan helpen.
Wat de cijfers echt zeggen
De 13 procent van de IRU is een Europees gemiddelde, gemeten via een enquete onder werkgevers. In Nederland is het beeld concreter. Er werken ongeveer 92.000 vrachtwagenchauffeurs, met zo'n 6.800 openstaande vacatures. Dat komt neer op een tekort in de orde van 7 procent, en dat aantal is de afgelopen jaren juist iets gedaald ten opzichte van de piek van 2021 tot 2023.
De arbeidsmarkt is dus krap, dat klopt, en veel ondernemers merken dat dagelijks, zeker wie wil groeien of een chauffeur moet vervangen. Maar van een markt die vandaag vastloopt door een acuut tekort van 13 procent is in Nederland geen sprake. Als dat wel zo was, zouden de tarieven hard stijgen. Dat gebeurt niet.
Het echte probleem is demografisch
Het opvallende is dat de IRU zelf in haar rapport van 2025 de nadruk verlegt. Niet de conjunctuur, maar de vergrijzing is volgens dat rapport de bepalende factor. En daar ligt ook voor Nederland de kern.
Het aantal chauffeurs daalt al sinds medio 2022. De gemiddelde leeftijd loopt op en een grote groep is 55 jaar of ouder. In heel Europa gaan de komende jaren honderdduizenden chauffeurs met pensioen, terwijl er te weinig jongeren instromen. Dat is het probleem: geen plotselinge crisis, maar een demografische golf die eraan komt, versterkt doordat het vak voor veel mensen onvoldoende aantrekkelijk is.
Waarom de juiste diagnose ertoe doet
Wie het tekort als een acute noodsituatie presenteert, roept een bepaald soort oplossingen op: versoepel de instroom van goedkope arbeidskrachten van buiten, verlaag de opleidingseisen, of deel subsidies uit. Precies die oplossingen raken de eigen rijder het hardst. Goedkope concurrentie en oneerlijke prijsdruk knijpen de marges van de kleine ondernemer nu al harder dan welk tekortpercentage dan ook.
De eerlijke conclusie is dus niet dat het tekort niet bestaat. Die is dat we het echte probleem moeten aanpakken, de demografie en de aantrekkelijkheid van het vak, en niet de symptomen bestrijden met middelen die de ondernemer schaden.
De visie van VERN
VERN kiest voor de nuchtere lijn, omdat overdrijving de geloofwaardigheid van de sector ondermijnt. Drie dingen helpen de eigen rijder echt.
- Verlaag de drempel om chauffeur te worden. De kosten en de bureaucratie rond het rijbewijs en Code 95 houden jonge instroom tegen. Maak dat makkelijker en goedkoper, dan lost de markt een deel van het tekort zelf op.
- Zorg voor een gelijk speelveld. Handhaaf de bestaande regels rond concurrentie en detachering gelijk voor iedereen, zodat de Nederlandse ondernemer die zich aan de regels houdt niet wordt weggeconcurreerd door wie dat niet doet.
- Maak het vak aantrekkelijker. Betere omstandigheden, van voorspelbaarder werk tot veilige rustplaatsen, houden mensen in het vak. Dat is vooral een kwestie van betere voorwaarden en marktwerking, niet van nieuwe verplichtingen.
Geen paniekverhaal, en geen ontkenning. Wel een eerlijk beeld en een duidelijke richting. Daar maakt VERN zich hard voor, bij de sector en aan tafel.
Sluit je aan bij VERN en versterk de stem van de ondernemer in transport.
